راهنمای خرید اینورتر صنعتی در سال ۱۴۰۵؛ کدام مدل برای شما مناسب است؟

اینورتر را باید بر اساس جریان نامی موتور و نوع بار انتخاب کرد، نه فقط کیلووات روی پلاک. برای پمپ و فن، رده Normal Duty و کنترل V/f معمولاً کافی است. برای بارهای گشتاور ثابت مثل نوار نقاله، میکسر و جرثقیل، رده Heavy Duty و کنترل برداری بدون سنسور مناسب‌تر است.

گشتاور کامل در دور صفر یا دقت سرعت بسیار بالا به کنترل برداری حلقه‌بسته با انکودر نیاز دارد. پس از آن، نوع ورودی برق، مقاومت ترمز، فیلتر EMC و هارمونیک را بررسی کنید.

اینورتر صنعتی چیست و چه کاری انجام می‌دهد

اینورتر صنعتی یا درایو فرکانس متغیر (VFD) برق با فرکانس ثابت شبکه را به برقی با ولتاژ و فرکانس قابل تنظیم تبدیل می‌کند تا دور موتور کنترل شود. در بیشتر مدل‌های رایج، کار در سه مرحله انجام می‌شود:

• یک پل دیودی (یکسوساز) برق ورودی را به برق مستقیم تبدیل می‌کند.
• خازن‌های باس DC این برق را صاف و ذخیره می‌کنند.
• ترانزیستورهای IGBT با روش PWM از آن ولتاژ سه‌فاز با فرکانس دلخواه می‌سازند.

این ساختار ریشه بیشتر نکات خرید است. هارمونیک از یکسوساز می‌آید، نیاز به مقاومت ترمز از بالا رفتن ولتاژ باس DC ناشی می‌شود و نویزی که فیلتر EMC مهارش می‌کند، از کلیدزنی سریع IGBTها تولید می‌شود.

انتخاب اینورتر بر اساس جریان موتور، نه فقط توان

توان اسمی اینورتر بر اساس موتور استاندارد چهارقطبی تعریف می‌شود، اما محدودیت واقعی اینورتر جریان خروجی است. موتورهای کم‌دور، قدیمی یا خاص در یک توان مشخص ممکن است جریان بیشتری بکشند. پس جریان نامی اینورتر در رده کاری انتخاب‌شده باید دست‌کم برابر جریان پلاک موتور باشد.

برای اندازه‌گذاری درست، این مراحل را به ترتیب انجام دهید:

1. پلاک موتور را بخوانید: توان، ولتاژ، جریان نامی و نوع اتصال (ستاره یا مثلث).
2. ولتاژ شبکه را مشخص کنید: در ایران، برق فشار ضعیف معمولاً ۲۲۰ ولت تک‌فاز و ۳۸۰ ولت سه‌فاز با فرکانس ۵۰ هرتز است.
3. رده کاری را تعیین کنید: Normal Duty یا Heavy Duty، که در بخش بعد توضیح داده شده است.
4. جریان‌ها را مقایسه کنید: اگر جریان پلاک موتور از جریان اینورتر در رده انتخابی بیشتر است، یک سایز بزرگ‌تر بگیرید.
5. کاهش ظرفیت را لحاظ کنید: دمای محیط بالا، ارتفاع زیاد از سطح دریا و فرکانس کلیدزنی بالا جریان مجاز را کم می‌کنند. ضرایب آن در دفترچه سازنده آمده است.

ارتفاع در ایران عامل مهمی است. بیشتر سازندگان مشخصات را تا ۱۰۰۰ متر اعلام می‌کنند و بالاتر از آن، قاعده رایج کاهش حدود یک درصد جریان به ازای هر ۱۰۰ متر است. اصفهان حدود ۱۶۰۰ و شیراز حدود ۱۵۰۰ متر ارتفاع دارند، پس اینورتری که لب‌به‌لب جریان موتور انتخاب شده، آنجا کم می‌آورد.

رده کاری Heavy Duty و Normal Duty چه فرقی دارند

بسیاری از سازندگان برای یک مدل اینورتر دو رده کاری اعلام می‌کنند. رده Normal Duty که گاهی Light Duty یا Variable Torque هم نامیده می‌شود، برای بارهای بدون ضربه‌ای است که گشتاورشان با کاهش دور کم می‌شود، مثل پمپ گریز از مرکز و فن. اضافه‌بار مجاز آن معمولاً ۱۱۰ تا ۱۲۰ درصد جریان نامی به مدت ۶۰ ثانیه است.

رده Heavy Duty یا Constant Torque برای بارهایی است که در همه دورها گشتاور تقریباً ثابت می‌خواهند یا ضربه جریان دارند. اضافه‌بار مجاز این رده معمولاً ۱۵۰ درصد به مدت ۶۰ ثانیه است و برخی سری‌ها چند ثانیه اضافه‌بار بیشتری هم می‌پذیرند.

در عوض، جریان نامی همان دستگاه در رده Heavy Duty کمتر اعلام می‌شود، پس ممکن است برای یک موتور یک سایز بزرگ‌تر لازم شود. عددهای دقیق اضافه‌بار و دوره تکرار آن در هر سری متفاوت است و باید از کاتالوگ همان مدل خوانده شود.

ویژگی	Normal Duty	Heavy Duty
نوع بار	گشتاور متغیر، بدون ضربه	گشتاور ثابت یا با ضربه و راه‌اندازی سنگین
ظرفیت اضافه‌بار رایج	حدود ۱۱۰ تا ۱۲۰ درصد به مدت ۶۰ ثانیه	حدود ۱۵۰ درصد به مدت ۶۰ ثانیه
جریان نامی همان دستگاه	بیشتر	کمتر
نمونه کاربرد	پمپ گریز از مرکز، فن، دمنده، برج خنک‌کن	نوار نقاله، میکسر، اکسترودر، کمپرسور پیستونی، بالابر، سانتریفیوژ
کنترل معمول	V/f یا حالت‌های بهینه‌سازی انرژی	برداری بدون سنسور یا حلقه‌بسته

در بارهای گشتاور ثابت، خود موتور را هم بسنجید. پروانه خنک‌کن موتور معمولی روی محور آن است و در دور پایین هوای خیلی کمتری می‌دهد، اما گرمای سیم‌پیچ با گشتاور ثابت کم نمی‌شود. اگر موتور مدت طولانی زیر نصف دور نامی با بار کامل کار می‌کند، فن خنک‌کن مستقل یا موتور بزرگ‌تر لازم است.

کنترل V/f، برداری بدون سنسور و برداری حلقه‌بسته

روش کنترل تعیین می‌کند اینورتر در دورهای پایین و هنگام تغییر بار چقدر گشتاور و دقت سرعت تحویل می‌دهد. بیشتر اینورترهای امروزی چند روش کنترل دارند و انتخاب آن با پارامتر انجام می‌شود، اما همه سری‌ها همه روش‌ها را ندارند.

کنترل V/f یا ولتاژ به فرکانس (اسکالر)

در این روش، اینورتر نسبت ولتاژ به فرکانس را ثابت نگه می‌دارد تا شار مغناطیسی موتور تقریباً ثابت بماند، بدون اینکه مدلی از موتور داشته باشد. به همین دلیل، با افزایش بار لغزش زیاد می‌شود و دور کمی افت می‌کند.

در دورهای پایین هم گشتاور کم می‌شود که تا حدی با تقویت گشتاور (torque boost) جبران می‌شود. V/f به تنظیم کمی نیاز دارد، برای پمپ و فن کافی است و روش رایج برای راه‌اندازی چند موتور موازی با یک اینورتر است.

کنترل برداری بدون سنسور (Open Loop Vector)

در کنترل برداری، اینورتر جریان موتور را به دو مؤلفه شارساز و گشتاورساز تقسیم می‌کند و هر یک را جداگانه کنترل می‌کند. در نسخه بدون سنسور، سرعت روتور با مدل ریاضی موتور و از روی ولتاژ و جریان اندازه‌گیری‌شده تخمین زده می‌شود.

به همین دلیل اجرای شناسایی موتور (auto-tuning) پیش از کار ضروری است. نتیجه، گشتاور راه‌اندازی بالاتر، پاسخ سریع‌تر و افت دور کمتر نسبت به V/f است. محدودیت آن دورهای بسیار نزدیک به صفر است، چون در آن ناحیه نیروی محرکه برگشتی موتور برای تخمین دقیق کافی نیست.

کنترل برداری حلقه‌بسته (Closed Loop Vector)

در این روش، انکودر یا ریزالور روی محور موتور سرعت واقعی روتور را به اینورتر می‌فرستد. اینورتر به کارت ورودی انکودر نیاز دارد که در بعضی مدل‌ها جداگانه نصب می‌شود.

چون سرعت اندازه‌گیری می‌شود، اینورتر می‌تواند در دور صفر گشتاور کامل تولید کند و بار را نگه دارد. این قابلیت برای بالابر، جرثقیل، وینچ، کلاف‌پیچ و خطوط چندمحوره هم‌زمان اهمیت دارد.

برای نمونه، در کاتالوگ سری A1000 شرکت یاسکاوا این محدوده‌های کنترل سرعت اعلام شده است:

• در حالت V/f نسبت ۱ به ۴۰
• در حالت برداری بدون سنسور نسبت ۱ به ۲۰۰، همراه با ۲۰۰ درصد گشتاور نامی در ۰٫۳ هرتز
• در حالت برداری حلقه‌بسته نسبت ۱ به ۱۵۰۰، همراه با ۲۰۰ درصد گشتاور در دور صفر

این اعداد مخصوص همان سری و شرایط آزمون سازنده است. برای مقایسه مدل‌ها باید همین مشخصات را از کاتالوگ هر سازنده خواند.

معیار	V/f	برداری بدون سنسور	برداری حلقه‌بسته
فیدبک سرعت	ندارد	ندارد، سرعت تخمین زده می‌شود	انکودر یا ریزالور
گشتاور در دورهای پایین	محدود، با تقویت گشتاور بهتر می‌شود	خوب، تا حدود چند دهم یا یک هرتز	کامل، حتی در دور صفر
نگه‌داشتن بار در دور صفر	ندارد	به‌طور قابل اتکا ندارد	دارد
دقت سرعت با تغییر بار	پایین، دور با لغزش افت می‌کند	متوسط تا خوب	بسیار بالا
نیاز به شناسایی موتور	معمولاً لازم نیست	ضروری	ضروری
چند موتور با یک اینورتر	ممکن	معمولاً خیر	خیر
هزینه و پیچیدگی	کمترین	متوسط	بیشترین، به دلیل انکودر و کابل‌کشی آن
کاربرد مناسب	پمپ، فن، دمنده	نوار نقاله، میکسر، اکسترودر، کمپرسور، بیشتر ماشین‌آلات	بالابر، جرثقیل، وینچ، کلاف‌پیچ، خطوط هم‌زمان

برای بالابر و جرثقیل، فقط روش کنترل کافی نیست. نگه‌داشتن ایمن بار باید با ترمز مکانیکی موتور و منطق کنترل ترمز انجام شود و طراحی آن به عهده متخصص و مطابق مقررات ایمنی همان تجهیز است.

ورودی تک‌فاز یا سه‌فاز

اینورترهای ورودی تک‌فاز ۲۲۰ ولت خروجی سه‌فاز می‌دهند و در کارگاه‌های بدون برق سه‌فاز، موتور سه‌فاز را راه می‌اندازند. نکته‌ای که اغلب نادیده گرفته می‌شود، ولتاژ خروجی است: این خروجی تقریباً ۲۲۰ ولت است، نه ۳۸۰ ولت.

بنابراین موتوری که پلاک آن ۲۲۰ به ۳۸۰ ولت (یا ۲۳۰ به ۴۰۰ ولت) است، باید مثلث بسته شود. اگر موتور فقط برای ۳۸۰ ولت مثلث ساخته شده، این اتصال ممکن نیست و باید ورودی سه‌فاز ۳۸۰ ولت یا موتور دیگری انتخاب کرد.

محدودیت دوم، توان است. اینورترهای تک‌فاز رایج معمولاً در توان‌های کوچک ساخته می‌شوند و محدوده دقیق آن در هر سری متفاوت است. علت فنی آن این است که در ورودی تک‌فاز، خازن‌های باس DC در هر سیکل دو بار شارژ می‌شوند و در سه‌فاز شش بار، پس ریپل و جریان خازن‌ها و دیودها بیشتر است و خازن‌ها گرم‌تر می‌شوند.

بعضی اینورترهای ورودی سه‌فاز را، اگر سازنده مجاز بداند، می‌توان با برق تک‌فاز تغذیه کرد. در این حالت جریان خروجی باید کاهش یابد و در عمل اینورتر چند سایز بزرگ‌تر، اغلب حدود دو برابر جریان موتور، انتخاب می‌شود. ضریب دقیق فقط در دفترچه همان مدل آمده است و بدون تأیید سازنده نباید این کار را کرد.

مقاومت ترمز و چاپر ترمز

وقتی اینورتر بار پراینرسی را کند می‌کند، یا بار خودش موتور را می‌چرخاند، مثل پایین آمدن بار در بالابر یا نوار نقاله سرپایین، موتور ژنراتور می‌شود و انرژی را به اینورتر برمی‌گرداند.

پل دیودی ورودی نمی‌تواند این انرژی را به شبکه پس بدهد، پس انرژی در خازن‌های باس DC جمع می‌شود و ولتاژ بالا می‌رود. اگر این ولتاژ از حد مجاز بگذرد، اینورتر با خطای اضافه‌ولتاژ (overvoltage) خاموش می‌شود.

راه‌حل رایج، چاپر ترمز است: یک کلید الکترونیکی، معمولاً IGBT، که در آستانه مشخصی از ولتاژ باس DC روشن می‌شود و انرژی اضافه را به یک مقاومت بیرونی می‌فرستد تا به گرما تبدیل شود.

در بسیاری از اینورترهای کوچک و متوسط، چاپر داخلی است و فقط مقاومت جداگانه تهیه می‌شود. در توان‌های بالاتر، اغلب واحد ترمز بیرونی لازم است. داخلی بودن چاپر را پیش از خرید در کاتالوگ بررسی کنید.

هنگام انتخاب مقاومت ترمز این نکات را رعایت کنید:

• مقدار اهم: نباید از حداقل مقدار اعلام‌شده سازنده کمتر باشد، چون جریان زیاد به چاپر آسیب می‌زند. مقاومت خیلی بزرگ هم جلوی اضافه‌ولتاژ را نمی‌گیرد.
• توان و ضریب کار: توان مقاومت بر اساس انرژی ترمز و درصد زمان فعال بودن ترمز (ED درصد) انتخاب می‌شود. بالابر یا خطی که مدام توقف و حرکت دارد، مقاومت پرتوان‌تری می‌خواهد.
• محافظت حرارتی: مقاومت بسیار داغ می‌شود. آن را با تهویه و دور از مواد قابل اشتعال نصب کنید و از کلید حرارتی آن استفاده کنید.
• جایگزین‌ها: برای انرژی برگشتی زیاد و دائمی، واحد برگشت انرژی به شبکه یا یکسوساز فعال (AFE) کارآمدتر است. اگر توقف کند قابل قبول است، افزایش زمان کاهش سرعت ساده‌ترین راه است.

برای پمپ و فنی که زمان توقف آن اهمیتی ندارد، معمولاً مقاومت ترمز لازم نیست. برای بالابر، جرثقیل، نوار نقاله سرپایین و بارهای پراینرسی که باید سریع متوقف شوند، تقریباً همیشه لازم است.

فیلتر EMC و نویز الکترومغناطیسی

کلیدزنی سریع IGBTها نویز فرکانس بالا تولید می‌کند که از کابل ورودی به شبکه و از کابل موتور به محیط می‌رود و در کار سنسورها، PLC و ابزار دقیق اختلال ایجاد می‌کند. فیلتر EMC یا RFI روی ورودی اینورتر انتشار آن به شبکه را محدود می‌کند.

استاندارد مرجع EMC درایوهای دور متغیر، IEC 61800-3 است. محیط اول در این استاندارد اماکن مسکونی و ساختمان‌های متصل به شبکه فشار ضعیف عمومی است و محیط دوم، محیط‌های صنعتی با ترانسفورماتور اختصاصی. سپس چهار رده تعریف می‌شود:

رده	تعریف در IEC 61800-3	معنای عملی
C1	ولتاژ نامی کمتر از ۱۰۰۰ ولت، برای استفاده در محیط اول	سخت‌گیرانه‌ترین حد انتشار؛ معمولاً با فیلتر بیرونی و نصب دقیق
C2	ولتاژ کمتر از ۱۰۰۰ ولت، غیرقابل حمل و بدون دوشاخه؛ در محیط اول فقط با نصب و راه‌اندازی توسط متخصص	بسیاری از اینورترهای دارای فیلتر داخلی در این رده‌اند
C3	ولتاژ کمتر از ۱۰۰۰ ولت، برای محیط دوم و نه محیط اول	مناسب کارخانه‌ها؛ برخی مدل‌ها با فیلتر داخلی به این رده می‌رسند
C4	ولتاژ ۱۰۰۰ ولت یا بیشتر، یا جریان ۴۰۰ آمپر یا بیشتر، یا سیستم‌های پیچیده در محیط دوم	الزامات با برنامه EMC اختصاصی بین مصرف‌کننده و سازنده تعیین می‌شود

در خرید اینورتر به این نکات توجه کنید:

• رده EMC اعلام‌شده فقط با رعایت شرایط نصب سازنده معتبر است، از جمله کابل موتور شیلددار با اتصال ۳۶۰ درجه شیلد به زمین و رعایت حداکثر طول کابل.
• خازن‌های فیلتر EMC جریان نشتی زمین ایجاد می‌کنند که ممکن است کلید محافظ جان (RCD) را بی‌دلیل قطع کند. نوع مناسب این کلید را سازنده مشخص می‌کند.
• در شبکه‌های بدون اتصال زمین (سیستم IT)، بیشتر سازندگان جدا کردن خازن‌های فیلتر داخلی را طبق دستور دفترچه الزامی می‌دانند.

هارمونیک و کیفیت توان

یکسوساز دیودی جریان را سینوسی نمی‌کشد، بلکه به شکل پالس‌هایی که خازن‌ها را شارژ می‌کنند. این جریان مؤلفه‌هایی با فرکانس مضرب فرکانس اصلی دارد که هارمونیک نامیده می‌شوند.

در یکسوساز شش‌پالسه، هارمونیک‌های غالب پنجم و هفتم هستند و پس از آن یازدهم و سیزدهم قرار دارند. در شبکه ۵۰ هرتز، هارمونیک پنجم ۲۵۰ هرتز و هارمونیک هفتم ۳۵۰ هرتز است.

هارمونیک با نویز EMC فرق دارد. نویز EMC در فرکانس‌های بالا، از حدود ۱۵۰ کیلوهرتز به بالا، است، اما هارمونیک‌ها در محدوده چند صد هرتز تا چند کیلوهرتز قرار دارند و فیلتر EMC روی آن‌ها اثری ندارد.

هارمونیک‌ها ترانسفورماتور و کابل‌ها را گرم‌تر می‌کنند، ولتاژ شبکه را دچار اعوجاج می‌کنند و ممکن است با خازن‌های اصلاح ضریب توان تشدید ایجاد کنند.

خطای رایج دیگر، نصب خازن اصلاح ضریب توان بین اینورتر و موتور است. این کار ضریب توان شبکه را بهتر نمی‌کند و به خازن و خروجی اینورتر آسیب می‌زند. جای خازن فقط سمت شبکه است.

برای محدود کردن هارمونیک، اغلب به استاندارد IEEE 519 و برای تجهیزات با جریان ورودی تا ۷۵ آمپر به IEC 61000-3-12 ارجاع داده می‌شود. شرکت توزیع برق محل نیز ممکن است برای مشترکان صنعتی الزاماتی داشته باشد که باید از خود شرکت پرسید.

روش‌های رایج کاهش هارمونیک، به ترتیب پیچیدگی، عبارت‌اند از:

1. چوک DC یا راکتور خط AC: ساده‌ترین روش. بر اساس راهنماهای سازندگانی مثل ABB و یاسکاوا، اعوجاج کل جریان (THDi) یک اینورتر شش‌پالسه بدون چوک ممکن است به حدود ۸۰ درصد یا بیشتر برسد و با چوک به حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش یابد. بسیاری از اینورترهای توان متوسط و بالا چوک داخلی دارند. وجود یا نبود آن را در کاتالوگ بررسی کنید.
2. یکسوساز ۱۲ یا ۱۸ پالسه: با ترانسفورماتور مخصوص، هارمونیک‌های پنجم و هفتم را تا حد زیادی حذف می‌کند و بیشتر در توان‌های بالا به کار می‌رود.
3. فیلتر غیرفعال، فیلتر فعال یا یکسوساز فعال (AFE): اعوجاج را بیشتر کاهش می‌دهند و AFE امکان برگشت انرژی ترمز به شبکه را هم دارد، اما پیچیده‌ترند.

انتخاب روش به تعداد و توان اینورترها و ظرفیت ترانسفورماتور بستگی دارد. در کارخانه‌های پراینورتر بهتر است مهندس برق مطالعه کیفیت توان انجام دهد.

چک‌لیست نهایی پیش از خرید اینورتر

• ورودی و خروجی‌ها و ارتباطات: تعداد ورودی دیجیتال و آنالوگ، خروجی رله و پروتکل ارتباطی مورد نیاز، مثل Modbus RTU یا Profinet.
• درجه حفاظت بدنه: بیشتر اینورترها IP20 و برای نصب داخل تابلو هستند. محیط پرگرد یا مرطوب IP بالاتر می‌خواهد.
• طول کابل موتور: در کابل‌های بلند، حداکثر طول مجاز و نیاز به چوک خروجی یا فیلتر dv/dt را از دفترچه ببینید. عایق موتورهای قدیمی یا سیم‌پیچی‌شده برای پیک‌های ولتاژ اینورتر طراحی نشده و در کابل بلند زودتر آسیب می‌بیند. موتورهای مخصوص اینورتر (inverter duty) طبق NEMA MG1 Part 31 برای این پیک‌ها ساخته می‌شوند.
• کنتاکتور خروجی: اگر بین اینورتر و موتور کنتاکتور یا کلید ایمنی لازم است، فقط وقتی اینورتر متوقف است باید قطع و وصل شود. قطع و وصل در حین کار به اینورتر آسیب می‌زند.
• تاریخ ساخت و انبارمانی: طبق راهنمای سازندگانی مثل ABB، خازن‌های باس DC اینورتری که بیش از یک سال بی‌برق در انبار مانده، پیش از راه‌اندازی باید بازسازی (reforming) شوند. در بازار ایران که کالای انبارمانده کم نیست، تاریخ ساخت را روی پلاک ببینید.
• پشتیبانی و قطعه یدکی: در بازار ایران، خدمات پس از فروش و قطعه یدکی برندها یکسان نیست و با شرایط واردات تغییر می‌کند. اصالت کالا و گارانتی را از فروشنده مطمئن بخواهید.

نصب، سیم‌کشی و راه‌اندازی اینورتر باید توسط برق‌کار یا مهندس صلاحیت‌دار انجام شود. خازن‌های باس DC پس از قطع برق تا چند دقیقه ولتاژ خطرناک نگه می‌دارند و پیش از باز کردن ترمینال‌ها باید زمان اعلام‌شده در دفترچه سپری شود.

سوالات متداول

آیا می‌توان اینورتر را فقط بر اساس کیلووات موتور خرید؟

بهتر است این کار را نکنید. معیار اصلی جریان پلاک موتور است که باید با جریان نامی اینورتر در رده کاری مورد نظر مقایسه شود. موتورهای کم‌دور، قدیمی یا خاص ممکن است در همان توان جریان بیشتری بکشند و اینورتر هم‌توان برای آن‌ها کم بیاید.

برای پمپ آب، کنترل برداری لازم است؟

در بیشتر موارد خیر. پمپ گریز از مرکز بار با گشتاور متغیر است و کنترل V/f با رده Normal Duty برای آن کافی است. قابلیت‌هایی مثل کنترلر PID داخلی، حالت خواب و بیداری و محافظت در برابر کار خشک پمپ برای این کاربرد مهم‌ترند.

آیا می‌شود با یک اینورتر چند موتور را راه انداخت؟

بله، به شرطی که همه موتورها هم‌زمان کار کنند و در حالت V/f باشند. جریان اینورتر باید از مجموع جریان موتورها بیشتر باشد. هر موتور هم به محافظ حرارتی جداگانه، مثل بی‌متال یا ترمیستور، نیاز دارد، چون اینورتر نمی‌تواند اضافه‌بار تک‌تک موتورها را تشخیص دهد.

چرا اینورتر هنگام توقف خطای اضافه‌ولتاژ می‌دهد؟

چون موتور در حال کاهش دور، انرژی را به باس DC برمی‌گرداند و ولتاژ آن بالا می‌رود. افزایش زمان کاهش سرعت ساده‌ترین راه است. اگر توقف سریع لازم است، باید از مقاومت ترمز با چاپر یا واحد برگشت انرژی استفاده کرد.

فیلتر EMC همان فیلتر هارمونیک است؟

خیر. فیلتر EMC نویز فرکانس بالا ناشی از کلیدزنی را مهار می‌کند و فیلتر هارمونیک یا چوک، اعوجاج فرکانس پایین جریان ورودی را کم می‌کند. یک اینورتر ممکن است به هر دو، فقط یکی یا هیچ‌کدام نیاز داشته باشد.

جمع‌بندی

انتخاب اینورتر با جریان پلاک موتور و نوع بار شروع می‌شود. پمپ و فن با Normal Duty و V/f کار می‌کنند، بارهای گشتاور ثابت Heavy Duty و کنترل برداری بدون سنسور می‌خواهند و گشتاور در دور صفر به کنترل حلقه‌بسته با انکودر نیاز دارد.

ورودی تک‌فاز برای توان‌های کوچک است و خروجی آن حدود ۲۲۰ ولت است. مقاومت ترمز را طبق جدول سازنده، رده EMC را بر اساس محیط نصب و IEC 61800-3 انتخاب کنید و در کارخانه‌های پراینورتر هارمونیک را جدی بگیرید. عددهای دقیق هر مدل را از کاتالوگ رسمی همان سازنده بخوانید.